মুফতী শায়খ মুহাম্মাদ বিন ছালেহ আল-উছাইমীন (ৰাহিমাহুল্লাহ)ক প্রশ্ন সোধা
হৈছিল যে- ধূমপান আৰু হুক্কা টনা সম্পর্কে ইছলামী বিধান কি? এই বিষয়ে কুৰআন
আৰু হাদীছত কোনো দলীল-প্রমাণ আছে নে নাই?
উত্তৰত তেখেতে কৈছে যে ধূমপান কৰা হাৰাম। অনুৰূপভাৱে হুক্কা টনাও হাৰাম। ধূমপান হাৰাম হোৱাৰ দলীল-প্ৰমাণ সমূহ তলত বর্ণনা কৰা হল
১. মহান আল্লাহ তাৱালাই কৈছে,"তোমালোকে তোমালোকৰ নাফছক হত্যা নকৰিবা। নিঃসন্দেহে আল্লাহ তাৱালা তোমালোকৰ প্রতি দয়ালু" (ছূৰা নিছাঃ ২৯)।
২. আল্লাহ তাৱালাই আৰু কৈছে,"তোমালোকে নিজৰ হাতেৰে নিজকে ধ্বংসত পতিত নকৰিবা"(ছূৰা বাক্বাৰাহ, ১৯৫)। চিকিৎসাশাস্ত্রই প্রমাণ কৰিছে যে, ধূমপান এক ক্ষতিকৰ বস্তু। আৰু যিবোৰ বস্তু স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকৰ, ইছলামী বিধানে তাক হাৰাম কৰিছে। যেনেকৈ আল্লাহ তাৱালাই কৈছে,"তোমালোকে তোমালোকৰ সম্পদ নির্বোধসকলক প্রদান নকৰিবা। যি সম্পদক আল্লাহ তাৱালাই তোমালোকৰ জীৱন-যাত্রাৰ অৱলম্বন কৰিছে"(ছূৰা নিছাঃ ৫)। উপৰোক্ত আয়াতত ধূমপায়ী নির্বোধসকলক আমাৰ সম্পদৰ পৰা প্রদান কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। কিয়নো তেওঁলোকে সম্পদৰ অপচয় কৰিব,আৰু বিপর্য্যয়ৰ সৃষ্টি কৰিব। গতিকে ধূমপান বা হুক্কা আদি টনাত ব্যয় কৰা যে সম্পদৰ অপচয় তাতে নিশ্চয় কাৰো দ্বিমত নাই। তাৰোপৰি ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে সম্পদ বিনষ্ট কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছে। ধূমপানত সম্পদৰ যি অপচয় আৰু অপব্যয় হয় সেই অপব্যয়েই হৈছে সম্পদ বিনষ্ট কৰা। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, "তোমালোকে নিজৰ ক্ষতিসাধন নকৰিবা আৰু অইনৰো ক্ষতি সাধন নকৰিবা"। ধূমপান এনেকুৱা এক বিষয় যিটো গ্রহণৰ ফলত নিজৰ ক্ষতিৰ লগে লগে পার্শ্বৱর্তী মানুহৰ কষ্টৰ কাৰণ হৈ উঠে। তাৰোপৰি ধূমপায়ীসকলে ধূমপানৰ মাধ্যমত সম্পদ হেৰুৱাই নিজক ধ্বংসৰ পথলৈ লৈ যায় আৰু নিঃস্ব অৱস্থাত দুনিয়াত বসবাস কৰে। গতিকে যিজনে নিজকে ধূমপানত অভ্যস্ত কৰিলে, তেওঁ ধনবানৰ পৰা নিঃস্ব লৈ পৰিণত হল। (মুফতী শায়খ মুহাম্মাদ বিন ছালেহ আল-উছাইমীন ৰাহিঃ)। গতিকে কেওঁপিনৰ পৰা ধূমপান এটি ঘৃণিত কাম। ধূমপানৰ ফলত পৰিৱেশ দূষিত হয়, শৰীৰৰ পৰা দূৰ্গন্ধ ওলায়, শৰীৰৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্রাস পায়, শক্তি হ্রাস পায়, অর্থৰ অপচয় হয়, সামর্থ্যক দুর্বল কৰে ইত্যাদি। বেয়া কামত অইনক সহযোগিতা কৰা হয়।
ধূমপানৰ অপকাৰিতা সম্পর্কে
১. ধূমপান এটি অপবিত্র, দুর্গন্ধময় আৰু ক্ষতিকাৰক বস্তু।
২. ধূমপান ক্যান্সাৰ, যক্ষ্ণা প্রভৃতিৰ দৰে ধ্বংসাত্মক ৰোগ সৃষ্টিৰ অন্যতম কাৰণ।
৩. ধূমপায়ীয়ে স্বয়ং নিজৰ নাফছক ধ্বংস কৰি দিয়ে।
৪. ধূমপানে নিজৰ ক্ষতিৰ লগে লগে পার্শ্বৱর্তী লোকৰো কষ্টৰ কাৰণ হৈ উঠে।
৫. ধূমপান কৰাৰ অর্থই হল নিচাদাৰ বা হাৰাম বস্তু খাই মহান আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নাফৰমানী কৰা, ইচ্ছাকৃতভাৱে নিজৰ নাফছক বিভিন্ন ৰোগত আক্রান্ত হোৱাত সহযোগিতা কৰা আৰু অর্থৰ অপচয় কৰা। এইবোৰ কামৰ প্রত্যেকটোৱেই চয়তানী কামৰ অন্তর্ভুক্ত।
৬. ধূমপানকাৰীয়ে নিজে প্রকাশ্যভাৱে গোনাহ কৰি থাকে আৰু তেওঁ এই গুনাহৰ কামৰ বিস্তাৰ ঘটাই থাকে। সেইহেতু ধূমপানৰ গোনাহ ডাঙৰ ধৰণৰ গোনাহ। গতিকে ধূমপানকাৰীক অতিশীঘ্রেই তাওবা কৰা উচিত।
৭. ধূমপানকাৰী সম্পদ ধ্বংসকাৰী. যাক আল্লাহ তাৱালাই মুঠেই পছন্দ নকৰে।
৮. ধূমপানে মানুহৰ হৃদযন্ত্রক অকামিলা কৰি পেলায়। আৰু শৰীৰৰ শক্তিক দুর্বল কৰি দিয়ে।
৯. ইয়াৰ দ্বাৰা দাঁতবোৰ হালদীয়া হৈ যায়, উঠ দুটি কলা হৈ যায়, মূখমণ্ডলৰ লাৱণ্য নষ্ট হৈ যায়, দৃষ্টিশক্তি কমি যায় আৰু স্নায়ুৰ দুর্বলতাই দেখা দিয়ে ইত্যাদি।
১০.ইয়াৰ দ্বাৰা কফ আৰু বক্ষব্যাধিৰ সৃষ্টি হয়।
১১.ইয়াৰ কাৰণে যক্ষ্ণা আৰু হৃদ ৰোগ হয়। হৃদযন্ত্রৰ ক্রিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যুও ঘটে।
১২.আহাৰৰ ৰুচি নষ্ট কৰি পেলায় আৰু হজমত ব্যাঘাত ঘটায়।
১৩. ইয়াৰ দ্বাৰা ৰক্ত চলাচল বাধাপ্রাপ্ত হয় আৰু হৃদযন্ত্রৰ স্বাভাৱিক কার্যাৱলীত গণ্ডগোলে দেখা দিয়ে।
১৪. সুৰুচিশীল লোকসকলৰ ওচৰত ধূমপান এটি অপৱিত্র আৰু ঘৃণিত বস্তু বুলি গণ্য।
১৫. ধূমপান এটি নিচাদাৰ বস্তু যা স্পষ্ট হাৰাম।
১৬. ধূমপান এক দুর্গন্ধময় বস্তু। যিসকলে চিগাৰেট নাখায় তেওঁলোকে ইয়াৰ দ্বাৰা অতি কষ্ট পায়,
আনফালে সম্মানিত ফিৰিশ্তাকুলেও অতি কষ্ট পায়।
১৭. এইটো দ্বীন.দুনিয়া আৰু আখিৰাতৰ বাবে ডাঙৰ ক্ষতিকৰ।
১৮. বর্তমান ডাঙৰ ডাঙৰ দেশবোৰে কঠোৰভাৱে ধূমপান বিৰোধী অভিযান চলাইছে। চিগাৰেটৰ পেকেটত লিখা হৈছে 'ধূমপান বিষপান', 'ধূমপান স্বাস্থৰ বাবে ক্ষতিকৰ' ইত্যাদি।
১৯. ধূমপানৰ ফলত অর্থনৈতিক সংকটে দেখা দিয়ে।
২০. ধূমপানৰ বিজ্ঞাপন যেন বলে,'আপোনাৰ ফুলদানী হওঁক ছাইদানী'।
২১. ধূমপানৰ বিজ্ঞাপন স্বাস্থ্য আৰু সম্পদ নষ্টৰ বিজ্ঞাপন।
২২. ধূমপান ইছলামী শ্বৰী'য়াত আৰু সুস্থ বিবেকৰ দৃষ্টিত হাৰাম। গতিকে ধূমপানকাৰীৰ সংগ বর্জন কৰি মহান আল্লাহৰ ওচৰত তাওবা কৰা প্ৰয়োজন।
২৩. ধূমপান কৰাৰ আগত ভাৱি চাওঁক- এইটো হাৰাম না হালাল? উপকাৰী নে ধ্বংসকাৰী? পবিত্র নে অপবিত্র? চিন্তা কৰিলে অৱশ্যেই জানিব পাৰিব যে, এইটো হাৰাম, ক্ষতিকৰ আৰু অপবিত্র।
২৪. বাহ্যিকভাৱে ধূমপানৰ মাধ্যমত সমাজৰ লোকসকলক ক্ষতিগ্রস্ত হোৱাৰ ফালে নিমন্ত্রণ জনোৱা হয়।
২৫. মুঠতে এজন ধূমপায়ী'তেওঁৰ লৰা-ছোৱালী,স্ত্রী,পিতা-মাতা,আত্মীয়-স্বজন আৰু
সুশীল সমাজৰ ওচৰত আৰু সর্বোপৰি মহান আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত অর্থ অপচয়কাৰী, বদ অভ্যাসৰ দাস আৰু হাৰাম খোৰ হিচাপে পৰিচিত।
২৬. বাস্তৱতাৰ আলোকত আমি যি দেখিবলৈ পাওঁ সেইটো হল খেতিয়ে-পথাৰে,মাঠে-ময়দানে বিভিন্ন স্থানত ৰক্ষিত বিভিন্ন ধৰণৰ শাক-পাঁচলি আৰু ফচলাদি যিবোৰ গৰু-ছাগলী, ভেড়া-মহ, হাঁহ-মুর্গী আদিয়ে নষ্ট কৰে, বা খাই পেলায়- যাৰ বাবে কৃষকসকলে সেই জন্তুবোৰৰ ক্ষয় ক্ষতিৰ হাত সাৰিবলৈ পথাৰত আৰু ঘৰত তেওঁলোকৰ শস্য ৰক্ষা কৰাৰ বাবে আগুৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰি থাকে। এইখিনিতে লক্ষণীয় যে,পান আৰু বিড়ি-চিগাৰেটৰ ধপাত এনেকুৱা অপবিত্র আৰু ক্ষতিকাৰক বস্তু যে কোনো জীৱ-জন্তুৱে আৰু পশু-পক্ষীয়েওঁ নাখায়। আনফালে সৃষ্টিৰ শ্ৰেষ্ঠ মানুহে সেই হাৰাম আৰু অপবিত্র বস্তু খাই নিজে অর্থনৈতিক তথা শাৰীৰিক ফালৰ পৰা ক্ষতিগ্রস্ত হৈছে আৰু সর্বোপৰি ধর্মীয় অনুভূতিক ধ্বংস কৰিছে। ইয়াৰ পিছতো হে ধূমপায়ী ভাই! আপুনি জানো বিষয়টো অলপমান ভাৱি নাচাব?
২৭. ধূমপায়ীসকলৰ ভিতৰত বহুতৰেই ধাৰণা যে,টয়লেটত বহি চিগাৰেট সোপিলে পায়খানা ভাল ক্লিয়াৰ হয়। এইটো সম্পূর্ণ ভুল ধাৰণা তথা বদ অভ্যাস মাত্র। আৰু এইটো নিঃসন্দেহে চয়তানী কামৰ বাহিৰে আন একোৱেই নহয়। বাস্তৱতাৰ আলোকত দেখা যায় যে, এজন ধূমপায়ীয়ে চিগাৰেট জ্বলাই টয়লেটত সোমোৱাৰ পিছত কমপক্ষেওঁ ১০ মিনিট সময় ধৰি টয়লেট আৰু চিগাৰেট সোপাৰ কাম শেষ কৰি যেতিয়া ওলাই আহে- তেতিয়া ঘটনা ক্রমে অন্য এজন অধূমপায়ী ব্যক্তি প্রয়োজন পূৰণ কৰিবলৈ সেই টয়লেটত সেমায়েইই বিকট দুর্গন্ধৰ মাজত টয়লেটৰ কাম সমাধা কৰিবলৈ যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিব লগা হয়। কিয়নো ধূমপায়ী সূধী মহলৰ ওচৰত প্রশ্ন যে, সেই টয়লেটত আপোনাৰ ধূমপান কৰাৰ কাৰণে উত্পন্ন হোৱা বিষাক্ত গেছত ১০ মিনিট সময় আপুনি কেনেকৈ বহি থাকে? শ্বাস প্রশ্বাসৰ মাধ্যমত সেই বিষাক্ত গেছ অৱশ্যেই আপোনাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত প্রৱেশ কৰে- সেয়া আপোনাৰ শৰীৰৰ বাবে কিমানদূৰ কল্যাণকৰ অলপমান ভাৱি চাবনে?
২৮. খেতিয়ে-পথাৰে, মাঠে-ময়দানে, অফিচ-আদালতত, শিক্ষা প্রতিষ্ঠানত, মিল-কল-কাৰখানা তথা সকলো প্রকাৰৰ কর্মস্থলত কর্মৰত সকলৰ ভিতৰত বহুতৰেই ধাৰণা যে, ক্লান্তি -শ্রান্তি আৰু দুঃশ্চিন্তা দূৰ কৰাৰ বাবে ধূমপান অত্যন্ত উপকাৰী। ধূমপায়ীসকলৰ এই যুক্তি অগ্রহণযোগ্য। কিয়নো বাস্তৱতাৰ আলোকত ধূমপানৰ মাধ্যমত যদিও সাময়িকভাৱে কিছু উপকাৰ অনুভূত হয় বুলি ধৰি নিয়া হয়- তথাপি বিচক্ষণতাৰ দ্বাৰা বাচ-বিচাৰ কৰি চাব লাগিব যে, এই ধূমপানৰ দ্বাৰা উপকাৰ বা লাভৰ পৰিমাণ কিমান আৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণ কিমান? ধূমপানৰ দ্বাৰা যদি ১ আনা পৰিমাণৰ উপকাৰ বা লাভ হয়- তেনেহলে বাকী ১৫ আনা পৰিমাণৰ ক্ষতি সাধিত হয়। আৰু এইকাৰণেই মদৰ বিষয়ে আল্লাহ তা'আলাই কৈছে,“মদৰ ভিতৰত মানুহৰ বাবে সামান্য পৰিমাণৰ উপকাৰ আছে- কিন্তু ক্ষতিৰ পৰিমাণ অনেকগুণ বেছি’’। সেই কাৰণে আল্লাহ তা'আলাই মদ পাণ কৰা মানুহৰ বীবে হাৰাম কৰি দিছে। কর্মৰ মাজৰ পৰা ক্লান্তি-শ্রান্তি আৰু দুশ্চিন্তা দূৰ কৰাৰ বাবে ইছলামী বিধান হল “মিছওয়াক’’ কৰা,“উযু কৰা’’ বা উযূ কৰি দুই ৰাকআত ছালাত আদায় কৰা (নামায পঢ়া), গৰম গাখীৰ আৰু চাহ পাণ কৰা বা কিবা জলপান কৰা- ইত্যাদি। গতিকে ক্লান্তি-শ্রান্তি আৰু দুশ্চিন্তা দুৰ কৰাৰ অজুহাতত আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ প্রদর্শিত হালাল পদ্ধতিবোৰ বাদ দি আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নিষেধকৃত হাৰাম বস্তুবোৰ খোৱা, কেনেকুৱা ধৰণৰ ঘৃণিত আৰু পাপৰ কাম হব পাৰে? এবাৰ ভাৱি চাবনে? প্রকাশ থাকিল যে, পানৰ লগত যিবোৰ জর্দা, বা কেঁচা ধপাত খোৱা হয়, বা ধপাতেৰে তৈয়াৰ কৰা গুল ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই আটাইবোৰেই নিচাজাতীয় হয় আৰু খোৱা বা ব্যৱহাৰ কৰা হাৰাম। কিয়নো বাস্তৱত দেখা গৈছে যে, এজন পানৰ লগত ধপাত খোৱাত অভ্যস্তলোকে যদি ঘটনা ক্রমে ধপাতৰ পৰিমাণ অলপ বেছি মুখত দিয়ে তেনেহলে অৱশ্যেই তেওঁ মূৰঘুৰাই পৰি যাব। গতিকে এই নিচাজাতীয় দ্ৰব্যবোৰ খোৱা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা হাৰাম। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে,“প্রত্যেক নিচাদাৰ বস্তুই হল মদ, আৰ প্রত্যেক নিচাদাৰ বস্তুই হল হাৰাম’’ (মুছলিম)। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আৰু কৈছে,“যি বস্তুই বেছি পৰিমাণে নিচাৰ সৃষ্টি কৰে তাৰ কম পৰিমাণো হাৰাম" (আহমাদ)।
২৯. ইছলামী শ্বৰীয়াতত যিবোৰ বস্তু খাবলৈ,পাণ কৰিবলৈ আৰু ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে- সেইবোৰ বস্তুৰ মূল্য গ্রহণ কৰা আৰু সেইবোৰ বস্তুৰ ব্যৱসায় কৰাও হাৰাম। গতিকে বিড়ি, চিগাৰেট আৰু পাণৰ ধপাত আৰু জর্দা এই জাতীয় বস্তুবোৰ বিক্রি কৰাওঁ হাৰামৰ ভিতৰত গণ্য। গতিকে সাৱধান! পৰিশেষত ধূমপানকাৰীৰ ওচৰত আকুল আবেদন থাকিব এই বুলি যে,আপুনি এজন মুছলমান আৰু যি কোনো মুহূর্তত আপোনাৰ মৃত্যুঘন্টা বাজি উঠিব পাৰে,আৰু মৃত্যুৰ পিছত আপোনাৰ গোটেই জীৱনৰ প্ৰত্যেক কর্মৰ হিচাপ মহান আল্লাহৰ দৰবাৰত দিব লাগিব। নিশ্চয় উপৰোক্ত লিখনিৰ পৰা কোনেওঁ কমপক্ষেওঁ এই যুক্তি আগবঢ়াব নোৱাৰে যে ক্বুৰআন হাদীছততো ধূমপান নিষেধ কৰা নাই বুলি! তাৰ পিছত কোনোবাই নষ্ট মস্তিষ্কৰ পৰা নিৰ্বোধলোকক পথভ্ৰষ্টকৰে এইবুলি যে ধূমপান মাকৰুহ। এতিয়া চাওঁক তেওঁৰ যুক্তিৰেই যদি চোৱা হয় তথাপি -মাকৰুহ শব্দটো আহিছে আৰবী কাৰিহা শব্দৰ পৰা। যাৰ অৰ্থ অপছন্দনীয়। কাৰ অপছন্দনীয়? আল্লাহৰ আৰু আল্লাহৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ। তেনেহলে জনাব ধৰ্মানুৰাগীজন মানে ভাল মানুহ। আল্লাহ আৰু ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ভালপোৱাৰ দাবীদাৰ। গতিকে তেওঁৰ মূখত আল্লাহ আৰু ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অপছন্দনীয় এই নিকৃষ্ট ধূমপান সামগ্ৰী শোভানো পায় কেনেকৈ? যত কেঁচা পিয়াজ আৰু নহৰু খাই মাছজিদত যাবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে (ছহীহ মুছলিম) কিয়নো সেই দুবিধ বস্তু খাই অহা মানুহৰ মূখৰ গোন্ধই ফিৰিস্তাসকলক বিৰক্ত কৰে। এতিয়া আপুনি নিজে চিন্তা কৰক চাধা, বিড়ি, চিগাৰেট, জৰ্দা, গোটখা, ধপাত খাই তাৰ ভেকেটা-ভেকেট গোন্ধ লৈ আপুনি কাক সন্তুষ্ট কৰিব বিচাৰিছে। আপোনাৰ এই অপবিত্ৰ মূখেৰে পবিত্ৰ আল্লাহক মাতি জান্নাত পাব বিচাৰিছে? হাদীছত কৈছে আল্লাহ পবিত্ৰ আৰু পবিত্ৰ বস্তুৰ বাহিৰে আল্লাহ তাৱালাই একো গ্ৰহণ নকৰে। এতিয়া আপুনি যিহেতু পৰিষ্কাৰভাৱে জানিব পাৰিলে যে, ধূমপান ক্ষতিকৰ আৰু হাৰাম, গতিকে নিজৰ দুষ্ট মত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ ক্বুৰআন আৰু হাদীছত কতো মানা কৰা নাই বুলি সাধাৰণ মানুহক এই হাৰাম কামৰ প্ৰতি ধাৱিত নকৰাটোহে প্ৰকৃত হিতৰ কাম হব। কাৰণ এনে আল্লাহ তথা ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নামত মিছাহে কোৱা হব। ৰাছূলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লামে কৈছে: যিজনে ইচ্ছাকৃতভাৱে মোৰ ওপৰত মিছা আৰোপ কৰিলে (তেখেতৰ নামত যি কোনো কথা সাঙুৰি বা লগাই দিয়া ইয়াৰ অন্তর্ভুক্ত) তেওঁ যেন জাহান্নামত নিজৰ বাবে স্থান তৈয়াৰ কৰি নিলে। (বুখাৰী,মুছলিম,আবু দাউদ,তিৰমিজি,নাছায়ী,ইবনে মাজাহ,ইবনে আবি শায়বা,মুছনাদে আহমাদ,দাৰেমী,ইবনে হিব্বান,তাবাৰানী)। গতিকে অকাট্যভাৱে ছহীহ বুলি প্ৰমাণ নকৰালৈকে এনেই কাৰোবাৰ পৰা শুনি বা যিকোনো কিতাপ এখনত পঢ়ি এইটো হাদীছ অৰ্থাত্ ৰাছূলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লামৰ কথা বুলি কৈ ফুৰাটো এক জঘন্য অপৰাধ আৰু তেখেতৰ অৱমাননা। প্ৰণিধানযোগ্য যে নাবীক (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লাম) অপমান কৰি কোনোবাই জান্নাত ক্ৰয় কৰিব বিচৰাটো নিশ্চয় ভুল সিদ্ধান্ত। কোনো কথা বা হাদীছ জাল বা মিছা বুলি জনাৰ লগে লগে তাক পৰিহাৰ কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু সেইবোৰ কোৱা, প্রচাৰ কৰা বা পালন কৰা হাৰাম। জাল হাদীছবোৰ চিহ্নিত কৰা আৰু এইবোৰৰ ফান্দৰ পৰা সমাজক ৰক্ষা কৰা আমাৰ বাবে অৱশ্য কর্তব্য। এতিয়া ধূমপানৰ বিষয়ে এই বিশদ আৰু সুস্পষ্ট ধাৰণা পোৱাৰ লগে লগে এজন মুমিনৰ বাবে যিজনে আল্লাহ, তেওঁৰ ৰাছূল (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লাম) আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি বিশ্বাস ৰাখে সেইজনৰ কর্তব্য হলঃ ধূমপানৰ পৰা তাওবা কৰা।
১. আল্লাহৰ উদ্দেশ্যে ধূমপানক ঘৃণা কৰা।
২. ধূমপান বর্জনৰ দৃঢ় সংকল্প কৰা।
৩. চিগাৰেটৰ পৰিৱর্তে দাঁতন-মিছওৱাক অথবা অন্য কোনো হালাল আৰু পবিত্র দ্রব্য ব্যৱহাৰ কৰা।
৪. ধূমপায়ীসকলৰ সমাবেশৰ পৰা আতৰত থকা।
আহক আমি চিৰদিনৰ বাবে ধূমপান বর্জন কৰাৰ মানসেৰে সর্বশক্তিমান মহান আল্লাহ্ৰ ওচৰত সাহায্য খোঁজো, আৰু প্রার্থনা কৰো- হে আল্লাহ্! ধূমপানৰ প্রতি আমাৰ অন্তৰত ঘৃণাৰ সৃষ্টি কৰি দিয়ক আৰু ইয়াৰ পৰা বচাৰ তাওফিক দিয়ক আমীন
By Dr. Arfan Ali
উত্তৰত তেখেতে কৈছে যে ধূমপান কৰা হাৰাম। অনুৰূপভাৱে হুক্কা টনাও হাৰাম। ধূমপান হাৰাম হোৱাৰ দলীল-প্ৰমাণ সমূহ তলত বর্ণনা কৰা হল
১. মহান আল্লাহ তাৱালাই কৈছে,"তোমালোকে তোমালোকৰ নাফছক হত্যা নকৰিবা। নিঃসন্দেহে আল্লাহ তাৱালা তোমালোকৰ প্রতি দয়ালু" (ছূৰা নিছাঃ ২৯)।
২. আল্লাহ তাৱালাই আৰু কৈছে,"তোমালোকে নিজৰ হাতেৰে নিজকে ধ্বংসত পতিত নকৰিবা"(ছূৰা বাক্বাৰাহ, ১৯৫)। চিকিৎসাশাস্ত্রই প্রমাণ কৰিছে যে, ধূমপান এক ক্ষতিকৰ বস্তু। আৰু যিবোৰ বস্তু স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকৰ, ইছলামী বিধানে তাক হাৰাম কৰিছে। যেনেকৈ আল্লাহ তাৱালাই কৈছে,"তোমালোকে তোমালোকৰ সম্পদ নির্বোধসকলক প্রদান নকৰিবা। যি সম্পদক আল্লাহ তাৱালাই তোমালোকৰ জীৱন-যাত্রাৰ অৱলম্বন কৰিছে"(ছূৰা নিছাঃ ৫)। উপৰোক্ত আয়াতত ধূমপায়ী নির্বোধসকলক আমাৰ সম্পদৰ পৰা প্রদান কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। কিয়নো তেওঁলোকে সম্পদৰ অপচয় কৰিব,আৰু বিপর্য্যয়ৰ সৃষ্টি কৰিব। গতিকে ধূমপান বা হুক্কা আদি টনাত ব্যয় কৰা যে সম্পদৰ অপচয় তাতে নিশ্চয় কাৰো দ্বিমত নাই। তাৰোপৰি ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে সম্পদ বিনষ্ট কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছে। ধূমপানত সম্পদৰ যি অপচয় আৰু অপব্যয় হয় সেই অপব্যয়েই হৈছে সম্পদ বিনষ্ট কৰা। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, "তোমালোকে নিজৰ ক্ষতিসাধন নকৰিবা আৰু অইনৰো ক্ষতি সাধন নকৰিবা"। ধূমপান এনেকুৱা এক বিষয় যিটো গ্রহণৰ ফলত নিজৰ ক্ষতিৰ লগে লগে পার্শ্বৱর্তী মানুহৰ কষ্টৰ কাৰণ হৈ উঠে। তাৰোপৰি ধূমপায়ীসকলে ধূমপানৰ মাধ্যমত সম্পদ হেৰুৱাই নিজক ধ্বংসৰ পথলৈ লৈ যায় আৰু নিঃস্ব অৱস্থাত দুনিয়াত বসবাস কৰে। গতিকে যিজনে নিজকে ধূমপানত অভ্যস্ত কৰিলে, তেওঁ ধনবানৰ পৰা নিঃস্ব লৈ পৰিণত হল। (মুফতী শায়খ মুহাম্মাদ বিন ছালেহ আল-উছাইমীন ৰাহিঃ)। গতিকে কেওঁপিনৰ পৰা ধূমপান এটি ঘৃণিত কাম। ধূমপানৰ ফলত পৰিৱেশ দূষিত হয়, শৰীৰৰ পৰা দূৰ্গন্ধ ওলায়, শৰীৰৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্রাস পায়, শক্তি হ্রাস পায়, অর্থৰ অপচয় হয়, সামর্থ্যক দুর্বল কৰে ইত্যাদি। বেয়া কামত অইনক সহযোগিতা কৰা হয়।
ধূমপানৰ অপকাৰিতা সম্পর্কে
১. ধূমপান এটি অপবিত্র, দুর্গন্ধময় আৰু ক্ষতিকাৰক বস্তু।
২. ধূমপান ক্যান্সাৰ, যক্ষ্ণা প্রভৃতিৰ দৰে ধ্বংসাত্মক ৰোগ সৃষ্টিৰ অন্যতম কাৰণ।
৩. ধূমপায়ীয়ে স্বয়ং নিজৰ নাফছক ধ্বংস কৰি দিয়ে।
৪. ধূমপানে নিজৰ ক্ষতিৰ লগে লগে পার্শ্বৱর্তী লোকৰো কষ্টৰ কাৰণ হৈ উঠে।
৫. ধূমপান কৰাৰ অর্থই হল নিচাদাৰ বা হাৰাম বস্তু খাই মহান আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নাফৰমানী কৰা, ইচ্ছাকৃতভাৱে নিজৰ নাফছক বিভিন্ন ৰোগত আক্রান্ত হোৱাত সহযোগিতা কৰা আৰু অর্থৰ অপচয় কৰা। এইবোৰ কামৰ প্রত্যেকটোৱেই চয়তানী কামৰ অন্তর্ভুক্ত।
৬. ধূমপানকাৰীয়ে নিজে প্রকাশ্যভাৱে গোনাহ কৰি থাকে আৰু তেওঁ এই গুনাহৰ কামৰ বিস্তাৰ ঘটাই থাকে। সেইহেতু ধূমপানৰ গোনাহ ডাঙৰ ধৰণৰ গোনাহ। গতিকে ধূমপানকাৰীক অতিশীঘ্রেই তাওবা কৰা উচিত।
৭. ধূমপানকাৰী সম্পদ ধ্বংসকাৰী. যাক আল্লাহ তাৱালাই মুঠেই পছন্দ নকৰে।
৮. ধূমপানে মানুহৰ হৃদযন্ত্রক অকামিলা কৰি পেলায়। আৰু শৰীৰৰ শক্তিক দুর্বল কৰি দিয়ে।
৯. ইয়াৰ দ্বাৰা দাঁতবোৰ হালদীয়া হৈ যায়, উঠ দুটি কলা হৈ যায়, মূখমণ্ডলৰ লাৱণ্য নষ্ট হৈ যায়, দৃষ্টিশক্তি কমি যায় আৰু স্নায়ুৰ দুর্বলতাই দেখা দিয়ে ইত্যাদি।
১০.ইয়াৰ দ্বাৰা কফ আৰু বক্ষব্যাধিৰ সৃষ্টি হয়।
১১.ইয়াৰ কাৰণে যক্ষ্ণা আৰু হৃদ ৰোগ হয়। হৃদযন্ত্রৰ ক্রিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যুও ঘটে।
১২.আহাৰৰ ৰুচি নষ্ট কৰি পেলায় আৰু হজমত ব্যাঘাত ঘটায়।
১৩. ইয়াৰ দ্বাৰা ৰক্ত চলাচল বাধাপ্রাপ্ত হয় আৰু হৃদযন্ত্রৰ স্বাভাৱিক কার্যাৱলীত গণ্ডগোলে দেখা দিয়ে।
১৪. সুৰুচিশীল লোকসকলৰ ওচৰত ধূমপান এটি অপৱিত্র আৰু ঘৃণিত বস্তু বুলি গণ্য।
১৫. ধূমপান এটি নিচাদাৰ বস্তু যা স্পষ্ট হাৰাম।
১৬. ধূমপান এক দুর্গন্ধময় বস্তু। যিসকলে চিগাৰেট নাখায় তেওঁলোকে ইয়াৰ দ্বাৰা অতি কষ্ট পায়,
আনফালে সম্মানিত ফিৰিশ্তাকুলেও অতি কষ্ট পায়।
১৭. এইটো দ্বীন.দুনিয়া আৰু আখিৰাতৰ বাবে ডাঙৰ ক্ষতিকৰ।
১৮. বর্তমান ডাঙৰ ডাঙৰ দেশবোৰে কঠোৰভাৱে ধূমপান বিৰোধী অভিযান চলাইছে। চিগাৰেটৰ পেকেটত লিখা হৈছে 'ধূমপান বিষপান', 'ধূমপান স্বাস্থৰ বাবে ক্ষতিকৰ' ইত্যাদি।
১৯. ধূমপানৰ ফলত অর্থনৈতিক সংকটে দেখা দিয়ে।
২০. ধূমপানৰ বিজ্ঞাপন যেন বলে,'আপোনাৰ ফুলদানী হওঁক ছাইদানী'।
২১. ধূমপানৰ বিজ্ঞাপন স্বাস্থ্য আৰু সম্পদ নষ্টৰ বিজ্ঞাপন।
২২. ধূমপান ইছলামী শ্বৰী'য়াত আৰু সুস্থ বিবেকৰ দৃষ্টিত হাৰাম। গতিকে ধূমপানকাৰীৰ সংগ বর্জন কৰি মহান আল্লাহৰ ওচৰত তাওবা কৰা প্ৰয়োজন।
২৩. ধূমপান কৰাৰ আগত ভাৱি চাওঁক- এইটো হাৰাম না হালাল? উপকাৰী নে ধ্বংসকাৰী? পবিত্র নে অপবিত্র? চিন্তা কৰিলে অৱশ্যেই জানিব পাৰিব যে, এইটো হাৰাম, ক্ষতিকৰ আৰু অপবিত্র।
২৪. বাহ্যিকভাৱে ধূমপানৰ মাধ্যমত সমাজৰ লোকসকলক ক্ষতিগ্রস্ত হোৱাৰ ফালে নিমন্ত্রণ জনোৱা হয়।
২৫. মুঠতে এজন ধূমপায়ী'তেওঁৰ লৰা-ছোৱালী,স্ত্রী,পিতা-মাতা,আত্মীয়-স্বজন আৰু
সুশীল সমাজৰ ওচৰত আৰু সর্বোপৰি মহান আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত অর্থ অপচয়কাৰী, বদ অভ্যাসৰ দাস আৰু হাৰাম খোৰ হিচাপে পৰিচিত।
২৬. বাস্তৱতাৰ আলোকত আমি যি দেখিবলৈ পাওঁ সেইটো হল খেতিয়ে-পথাৰে,মাঠে-ময়দানে বিভিন্ন স্থানত ৰক্ষিত বিভিন্ন ধৰণৰ শাক-পাঁচলি আৰু ফচলাদি যিবোৰ গৰু-ছাগলী, ভেড়া-মহ, হাঁহ-মুর্গী আদিয়ে নষ্ট কৰে, বা খাই পেলায়- যাৰ বাবে কৃষকসকলে সেই জন্তুবোৰৰ ক্ষয় ক্ষতিৰ হাত সাৰিবলৈ পথাৰত আৰু ঘৰত তেওঁলোকৰ শস্য ৰক্ষা কৰাৰ বাবে আগুৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰি থাকে। এইখিনিতে লক্ষণীয় যে,পান আৰু বিড়ি-চিগাৰেটৰ ধপাত এনেকুৱা অপবিত্র আৰু ক্ষতিকাৰক বস্তু যে কোনো জীৱ-জন্তুৱে আৰু পশু-পক্ষীয়েওঁ নাখায়। আনফালে সৃষ্টিৰ শ্ৰেষ্ঠ মানুহে সেই হাৰাম আৰু অপবিত্র বস্তু খাই নিজে অর্থনৈতিক তথা শাৰীৰিক ফালৰ পৰা ক্ষতিগ্রস্ত হৈছে আৰু সর্বোপৰি ধর্মীয় অনুভূতিক ধ্বংস কৰিছে। ইয়াৰ পিছতো হে ধূমপায়ী ভাই! আপুনি জানো বিষয়টো অলপমান ভাৱি নাচাব?
২৭. ধূমপায়ীসকলৰ ভিতৰত বহুতৰেই ধাৰণা যে,টয়লেটত বহি চিগাৰেট সোপিলে পায়খানা ভাল ক্লিয়াৰ হয়। এইটো সম্পূর্ণ ভুল ধাৰণা তথা বদ অভ্যাস মাত্র। আৰু এইটো নিঃসন্দেহে চয়তানী কামৰ বাহিৰে আন একোৱেই নহয়। বাস্তৱতাৰ আলোকত দেখা যায় যে, এজন ধূমপায়ীয়ে চিগাৰেট জ্বলাই টয়লেটত সোমোৱাৰ পিছত কমপক্ষেওঁ ১০ মিনিট সময় ধৰি টয়লেট আৰু চিগাৰেট সোপাৰ কাম শেষ কৰি যেতিয়া ওলাই আহে- তেতিয়া ঘটনা ক্রমে অন্য এজন অধূমপায়ী ব্যক্তি প্রয়োজন পূৰণ কৰিবলৈ সেই টয়লেটত সেমায়েইই বিকট দুর্গন্ধৰ মাজত টয়লেটৰ কাম সমাধা কৰিবলৈ যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিব লগা হয়। কিয়নো ধূমপায়ী সূধী মহলৰ ওচৰত প্রশ্ন যে, সেই টয়লেটত আপোনাৰ ধূমপান কৰাৰ কাৰণে উত্পন্ন হোৱা বিষাক্ত গেছত ১০ মিনিট সময় আপুনি কেনেকৈ বহি থাকে? শ্বাস প্রশ্বাসৰ মাধ্যমত সেই বিষাক্ত গেছ অৱশ্যেই আপোনাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত প্রৱেশ কৰে- সেয়া আপোনাৰ শৰীৰৰ বাবে কিমানদূৰ কল্যাণকৰ অলপমান ভাৱি চাবনে?
২৮. খেতিয়ে-পথাৰে, মাঠে-ময়দানে, অফিচ-আদালতত, শিক্ষা প্রতিষ্ঠানত, মিল-কল-কাৰখানা তথা সকলো প্রকাৰৰ কর্মস্থলত কর্মৰত সকলৰ ভিতৰত বহুতৰেই ধাৰণা যে, ক্লান্তি -শ্রান্তি আৰু দুঃশ্চিন্তা দূৰ কৰাৰ বাবে ধূমপান অত্যন্ত উপকাৰী। ধূমপায়ীসকলৰ এই যুক্তি অগ্রহণযোগ্য। কিয়নো বাস্তৱতাৰ আলোকত ধূমপানৰ মাধ্যমত যদিও সাময়িকভাৱে কিছু উপকাৰ অনুভূত হয় বুলি ধৰি নিয়া হয়- তথাপি বিচক্ষণতাৰ দ্বাৰা বাচ-বিচাৰ কৰি চাব লাগিব যে, এই ধূমপানৰ দ্বাৰা উপকাৰ বা লাভৰ পৰিমাণ কিমান আৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণ কিমান? ধূমপানৰ দ্বাৰা যদি ১ আনা পৰিমাণৰ উপকাৰ বা লাভ হয়- তেনেহলে বাকী ১৫ আনা পৰিমাণৰ ক্ষতি সাধিত হয়। আৰু এইকাৰণেই মদৰ বিষয়ে আল্লাহ তা'আলাই কৈছে,“মদৰ ভিতৰত মানুহৰ বাবে সামান্য পৰিমাণৰ উপকাৰ আছে- কিন্তু ক্ষতিৰ পৰিমাণ অনেকগুণ বেছি’’। সেই কাৰণে আল্লাহ তা'আলাই মদ পাণ কৰা মানুহৰ বীবে হাৰাম কৰি দিছে। কর্মৰ মাজৰ পৰা ক্লান্তি-শ্রান্তি আৰু দুশ্চিন্তা দূৰ কৰাৰ বাবে ইছলামী বিধান হল “মিছওয়াক’’ কৰা,“উযু কৰা’’ বা উযূ কৰি দুই ৰাকআত ছালাত আদায় কৰা (নামায পঢ়া), গৰম গাখীৰ আৰু চাহ পাণ কৰা বা কিবা জলপান কৰা- ইত্যাদি। গতিকে ক্লান্তি-শ্রান্তি আৰু দুশ্চিন্তা দুৰ কৰাৰ অজুহাতত আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ প্রদর্শিত হালাল পদ্ধতিবোৰ বাদ দি আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নিষেধকৃত হাৰাম বস্তুবোৰ খোৱা, কেনেকুৱা ধৰণৰ ঘৃণিত আৰু পাপৰ কাম হব পাৰে? এবাৰ ভাৱি চাবনে? প্রকাশ থাকিল যে, পানৰ লগত যিবোৰ জর্দা, বা কেঁচা ধপাত খোৱা হয়, বা ধপাতেৰে তৈয়াৰ কৰা গুল ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই আটাইবোৰেই নিচাজাতীয় হয় আৰু খোৱা বা ব্যৱহাৰ কৰা হাৰাম। কিয়নো বাস্তৱত দেখা গৈছে যে, এজন পানৰ লগত ধপাত খোৱাত অভ্যস্তলোকে যদি ঘটনা ক্রমে ধপাতৰ পৰিমাণ অলপ বেছি মুখত দিয়ে তেনেহলে অৱশ্যেই তেওঁ মূৰঘুৰাই পৰি যাব। গতিকে এই নিচাজাতীয় দ্ৰব্যবোৰ খোৱা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা হাৰাম। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে,“প্রত্যেক নিচাদাৰ বস্তুই হল মদ, আৰ প্রত্যেক নিচাদাৰ বস্তুই হল হাৰাম’’ (মুছলিম)। ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আৰু কৈছে,“যি বস্তুই বেছি পৰিমাণে নিচাৰ সৃষ্টি কৰে তাৰ কম পৰিমাণো হাৰাম" (আহমাদ)।
২৯. ইছলামী শ্বৰীয়াতত যিবোৰ বস্তু খাবলৈ,পাণ কৰিবলৈ আৰু ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে- সেইবোৰ বস্তুৰ মূল্য গ্রহণ কৰা আৰু সেইবোৰ বস্তুৰ ব্যৱসায় কৰাও হাৰাম। গতিকে বিড়ি, চিগাৰেট আৰু পাণৰ ধপাত আৰু জর্দা এই জাতীয় বস্তুবোৰ বিক্রি কৰাওঁ হাৰামৰ ভিতৰত গণ্য। গতিকে সাৱধান! পৰিশেষত ধূমপানকাৰীৰ ওচৰত আকুল আবেদন থাকিব এই বুলি যে,আপুনি এজন মুছলমান আৰু যি কোনো মুহূর্তত আপোনাৰ মৃত্যুঘন্টা বাজি উঠিব পাৰে,আৰু মৃত্যুৰ পিছত আপোনাৰ গোটেই জীৱনৰ প্ৰত্যেক কর্মৰ হিচাপ মহান আল্লাহৰ দৰবাৰত দিব লাগিব। নিশ্চয় উপৰোক্ত লিখনিৰ পৰা কোনেওঁ কমপক্ষেওঁ এই যুক্তি আগবঢ়াব নোৱাৰে যে ক্বুৰআন হাদীছততো ধূমপান নিষেধ কৰা নাই বুলি! তাৰ পিছত কোনোবাই নষ্ট মস্তিষ্কৰ পৰা নিৰ্বোধলোকক পথভ্ৰষ্টকৰে এইবুলি যে ধূমপান মাকৰুহ। এতিয়া চাওঁক তেওঁৰ যুক্তিৰেই যদি চোৱা হয় তথাপি -মাকৰুহ শব্দটো আহিছে আৰবী কাৰিহা শব্দৰ পৰা। যাৰ অৰ্থ অপছন্দনীয়। কাৰ অপছন্দনীয়? আল্লাহৰ আৰু আল্লাহৰ ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ। তেনেহলে জনাব ধৰ্মানুৰাগীজন মানে ভাল মানুহ। আল্লাহ আৰু ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ভালপোৱাৰ দাবীদাৰ। গতিকে তেওঁৰ মূখত আল্লাহ আৰু ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অপছন্দনীয় এই নিকৃষ্ট ধূমপান সামগ্ৰী শোভানো পায় কেনেকৈ? যত কেঁচা পিয়াজ আৰু নহৰু খাই মাছজিদত যাবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে (ছহীহ মুছলিম) কিয়নো সেই দুবিধ বস্তু খাই অহা মানুহৰ মূখৰ গোন্ধই ফিৰিস্তাসকলক বিৰক্ত কৰে। এতিয়া আপুনি নিজে চিন্তা কৰক চাধা, বিড়ি, চিগাৰেট, জৰ্দা, গোটখা, ধপাত খাই তাৰ ভেকেটা-ভেকেট গোন্ধ লৈ আপুনি কাক সন্তুষ্ট কৰিব বিচাৰিছে। আপোনাৰ এই অপবিত্ৰ মূখেৰে পবিত্ৰ আল্লাহক মাতি জান্নাত পাব বিচাৰিছে? হাদীছত কৈছে আল্লাহ পবিত্ৰ আৰু পবিত্ৰ বস্তুৰ বাহিৰে আল্লাহ তাৱালাই একো গ্ৰহণ নকৰে। এতিয়া আপুনি যিহেতু পৰিষ্কাৰভাৱে জানিব পাৰিলে যে, ধূমপান ক্ষতিকৰ আৰু হাৰাম, গতিকে নিজৰ দুষ্ট মত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ ক্বুৰআন আৰু হাদীছত কতো মানা কৰা নাই বুলি সাধাৰণ মানুহক এই হাৰাম কামৰ প্ৰতি ধাৱিত নকৰাটোহে প্ৰকৃত হিতৰ কাম হব। কাৰণ এনে আল্লাহ তথা ৰাছূল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নামত মিছাহে কোৱা হব। ৰাছূলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লামে কৈছে: যিজনে ইচ্ছাকৃতভাৱে মোৰ ওপৰত মিছা আৰোপ কৰিলে (তেখেতৰ নামত যি কোনো কথা সাঙুৰি বা লগাই দিয়া ইয়াৰ অন্তর্ভুক্ত) তেওঁ যেন জাহান্নামত নিজৰ বাবে স্থান তৈয়াৰ কৰি নিলে। (বুখাৰী,মুছলিম,আবু দাউদ,তিৰমিজি,নাছায়ী,ইবনে মাজাহ,ইবনে আবি শায়বা,মুছনাদে আহমাদ,দাৰেমী,ইবনে হিব্বান,তাবাৰানী)। গতিকে অকাট্যভাৱে ছহীহ বুলি প্ৰমাণ নকৰালৈকে এনেই কাৰোবাৰ পৰা শুনি বা যিকোনো কিতাপ এখনত পঢ়ি এইটো হাদীছ অৰ্থাত্ ৰাছূলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লামৰ কথা বুলি কৈ ফুৰাটো এক জঘন্য অপৰাধ আৰু তেখেতৰ অৱমাননা। প্ৰণিধানযোগ্য যে নাবীক (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লাম) অপমান কৰি কোনোবাই জান্নাত ক্ৰয় কৰিব বিচৰাটো নিশ্চয় ভুল সিদ্ধান্ত। কোনো কথা বা হাদীছ জাল বা মিছা বুলি জনাৰ লগে লগে তাক পৰিহাৰ কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু সেইবোৰ কোৱা, প্রচাৰ কৰা বা পালন কৰা হাৰাম। জাল হাদীছবোৰ চিহ্নিত কৰা আৰু এইবোৰৰ ফান্দৰ পৰা সমাজক ৰক্ষা কৰা আমাৰ বাবে অৱশ্য কর্তব্য। এতিয়া ধূমপানৰ বিষয়ে এই বিশদ আৰু সুস্পষ্ট ধাৰণা পোৱাৰ লগে লগে এজন মুমিনৰ বাবে যিজনে আল্লাহ, তেওঁৰ ৰাছূল (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওৱা ছাল্লাম) আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি বিশ্বাস ৰাখে সেইজনৰ কর্তব্য হলঃ ধূমপানৰ পৰা তাওবা কৰা।
১. আল্লাহৰ উদ্দেশ্যে ধূমপানক ঘৃণা কৰা।
২. ধূমপান বর্জনৰ দৃঢ় সংকল্প কৰা।
৩. চিগাৰেটৰ পৰিৱর্তে দাঁতন-মিছওৱাক অথবা অন্য কোনো হালাল আৰু পবিত্র দ্রব্য ব্যৱহাৰ কৰা।
৪. ধূমপায়ীসকলৰ সমাবেশৰ পৰা আতৰত থকা।
আহক আমি চিৰদিনৰ বাবে ধূমপান বর্জন কৰাৰ মানসেৰে সর্বশক্তিমান মহান আল্লাহ্ৰ ওচৰত সাহায্য খোঁজো, আৰু প্রার্থনা কৰো- হে আল্লাহ্! ধূমপানৰ প্রতি আমাৰ অন্তৰত ঘৃণাৰ সৃষ্টি কৰি দিয়ক আৰু ইয়াৰ পৰা বচাৰ তাওফিক দিয়ক আমীন
By Dr. Arfan Ali
No comments:
Post a Comment